ស្នេហ៍ចៃដន្យ…? (៩)

…នៅសុខៗម្សៀរនោះចង់ជិះឡានក្រុងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ទាំងដែលសួរថាសង្សារគេនៅឯណាក៏មិនព្រមប្រាប់…ឡានខ្លួនឯងមានមិនជិះ…ហ៊ឺម…

«កៅអីលេង ១៧ និង ១៨…ត្រង់ហ្នឹងហើយ»  ខ្ញុំប្រាប់ម្សៀរធិដែលកំពុងដើរហួស គាត់នេះធ្វើដូចមិនដែលជិះឡានក្រុង តាំងពីឡើងឡានមក ញញឹមឲ្យពព្រាយ

«នែអ្នកប្រុស? »

« ហឹម? »

« សួរតាមត្រង់ចុះ តាំងពីកើតមកមិនធ្លាប់ជិះឡានក្រុងទេអី? (-.,-) »

« ១ »

« ១អី? ធ្លាប់ជិះម្តង ឬ ជិះលើកទីមួយ?…អូយ៎ » ​គ្រាន់តែសួរ ចាំបាច់វាយក្បាល >_<

« នេះជាលើកទីមួយវ៉ើយ!! ចង់ជិះយូរហើយ » ឆឹស! ខ្ញុំគិតថាគេឡើងឡានខុសហើយ គួរតែឡើងឡានពេទ្យឆ្កួតល្អជាង មើលចុះ! ប៉ះនេះប៉ះនោះ សើច ញញឹម សព្វគ្រប់តែម្តងហើយ >.<

«ធិត? ងុយដេកឬអត់? » គេសួរ

« ណែ…ខំតែសួរ មិនដឹងជាដេកតាំងពីពេលណាទេ អាម្សៀរនេះ»

« មិនទាន់ដេកទេ សម្ងំតើ »

« អ ចឹងដេកទៅ» គេនិយាយហើយលូកដៃមកឱបស្មាខ្ញុំ ទាញឲ្យខ្ញុំគេងលើទ្រូងគេ

« អ្នកប្រុស…»​

« កុំនិយាយច្រើន ឲ្យដេក ក៏ដេកទៅ » គេថើបក្បាលខ្ញុំទៀត

« អ្នកប្រុស..»

«ថាដេកទៅ » គេឱបខ្ញុំណែនជាងមុខ

« យើងមានអារម្មណ៍ចម្លែកជាមួយឯង…យើង…ចូលចិត្តឯង…»

«អេ៎ លឺយើងនិយាយឬអត់? អើ! ដេកលក់ទៀតហើយ ដេករាល់ពេលដែលនិយាយរឿងសំខាន់តែម្តង (-.-) »

ប្រហែលជាមួយម៉ោងក្រោយ យើងក៏មកដល់កន្លែងសម្រាក គេឈប់ដើម្បីឲ្យបត់ដៃជើង

« ល្មមភ្ញាក់ហើយវើយ! បានដេកស្រួល ដេករហូត យើងស្ពឹកពេញខ្លួនអស់ហើយ »

« អ្នកប្រុសខ្លួនឯងមិនចឹងអី ដែលទាញឲ្យខ្ញុំដេកលើ? 😛 »​

« មិនទៅក្រៅទេអី? » គេសួរខ្ញុំ

« ទៅ ចុះអ្នកប្រុស? »

«ទៅមុនទៅ យើងសម្រួសសរសៃតិច ស្ពឹកអស់ »

« ចឹងផ្ញើកាបូបផង » និយាយរួចខ្ញុំក៏ចុះទៅ

ទីតៗៗ (សម្លេងសារ)

« Where a u now? I miss U…Love from Pheareak »

…..

« មកវិញហើយអ្នកប្រុស នេះទិញទឹកមកឲ្យដែរ » ខ្ញុំហុចទឹកឲ្យគេ

« ទុកត្រង់នោះទៅ »

« ចង់ញ៉ាំអីឬអត់អ្នកប្រុស? »​

« មិនឃ្លាន » ខ្ញុំមិននិយាយអី ក៏ផ្តេកក្បាលលើស្មាគេទៀត

« មិនឲ្យកើយទេវើយ >.< ទៅកើយអារក្សអីហ្នឹងទៅ »

« ស្អីទៀតហើយ?? ឃើញខ្មោចចូលតាំងពីព្រឹក ឥឡូវចេញវិញហើយមើលទៅ (-.,-) »

« សង្សារឯងផ្ញើសារមកហ្ន៎ » ខ្ញុំទាញទូរសព្ទមកមើល ឃើញភារក្សផ្ញើមកមែន

« មិនតបទៅវិញថា នឹកគេណាស់ ទេអី? >.< »

«​ យ៉ាងម៉េចអ្នកប្រុស? និយាយគំរោះគំរើយ »

« គ្មានម៉េចទេ ប្រញាប់តបទៅ គេកំពុងចាំ >.< »

« អ៎ ប្រចណ្ឌមែនទេអ្នកប្រុស ^_^ »

« ឆ្កួត! គ្មានប្រចែប្រចណ្ឌក្បាលឯងអីទេ គិតឆ្កួតៗ!!!»  គេនិយាយបណ្តើរ ងាកមុខចេញបណ្តើរ

« អីណាទេ ប្រចណ្ឌថាប្រចណ្ឌទៅ :mrgreen: »

ខ្ញុំមើលជុំវិញឡានគ្មានមនុស្ស ក៏ងើបទៅថើបថ្ពាល់គេមួយខ្សើត…

« ប៉ុណ្ណឹងឈប់ប្រចណ្ឌនៅ អ្នកប្រុសបាទ » គេយកដៃប៉ះកន្លែងដែលខ្ញុំថើប ហើយធ្វើមុខស្រឡាំងកាំងតិចតួច

មិនបង្អង់យូរ ខ្ញុំក៏កើយស្មាគេ ធ្វើជាដេកលក់..ហុហុ…ខូចមិនធម្មតាដែរខ្ញុំ ^_^

សមិទ្ធិនិយាយ៖

ខ្ញុំពិតជាខឹងមែនពេលដែលឃើញសាររបស់ភារក្សហ្នឹង…

« អ៎ ប្រចណ្ឌមែនទេអ្នកប្រុស ^_^ »

អឺប្រចណ្ឌ តែឲ្យប្រាប់យ៉ាងម៉េច មិនហ៊ានទេវើយ…ពេលដែលគេថើបខ្ញុំ បេះដូងរបស់ខ្ញុំលោតយ៉ាងចម្លែក ចម្លែកបែបដែលមិនធ្លាប់ជួបពីមុនមក ទោះបីខ្ញុំធ្លាប់មានសង្សារច្រើននាក់ហើយក៏ដោយ ចម្លែកបែបបរិយាយមិនត្រូវ…

ម្សៀរធិតប្រាប់ថា ១ម៉ោងអីទៀតដល់ផ្ទះវិញហើយ តែខ្ញុំហាក់ដូចមិនចង់សោះ ចង់ឲ្យឡាននេះនៅតែបើកទៅមុខទៀត មិនចង់ឲ្យឈប់ មិនចង់ឲ្យឱកាសល្អៗបែបនេះកន្លងផុតទៅទេ…ធិត ខ្ញុំស្រឡាញ់ឯងមែនទែនហើយ…

(វគ្គនេះសូមទុកត្រឹមហ្នឹងសិន…ហុហុ…គឺថាអ្នកនិពន្ធរវល់ តែខ្លាចអ្នកអានភ្លេចសាច់រឿង ក៏ឆ្លៀតមកដាក់ឲ្យម៉ាមាត់ពីរ។ ចាំវគ្គក្រោយសងវិញណា៎…)

KT

សូមជួយ Like Page របស់ខ្ញុំនៅលើ Facebook ផងណា៎ https://www.facebook.com/ktnovel

    • Wait
    • 31 ខែកក្កដា 2012

    I like this part very much. Please put new part soon.

  1. sigh…. tiet… pong ter jouk jet pong… dach vak tiet ai…..
    post new part soon tov na… nhom rorng cham na.. 🙂

  2. ជិតចប់នូវបង ?

  3. សូមឆាប់ដាក់ភាគថ្មីអោយលឿនតិចមក…….Lazy To Wait Nas….: ‘(

  4. ឈ្មោះតួអង្គរវល់តែអានទៅច្រឡំគ្នា

  1. No trackbacks yet.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: